کوتاه ازهمه چیز همان که تو نمیدانی

سال ها دور از...

وقتی باران هم یک نشانه  است
وتوچه میدانی که من همانم ...

۷ نظر موافقین ۵ مخالفین ۰
ماهور

لحضه تولد تو در من


.

هر وقت جایی را ترک میکنم، انگار بخشی از وجودم را جا گذاشته ام. چه مثل مارکوپولو  دنیا را بگردیم، چه از گهواره تا گور توی خانه بمانیم، فرقی نمیکند؛ برای همه ی ما؛ زندگی، رشته ای از تولدها و مرگ هاست. آغازها و پایان ها.


برای تولد لحظه ای، باید لحظه  پیش از آن بمیرد. همان طور که برای زایش "من" جدید، من کهنه باید پژمرده و خشک شود.


 

 

۵ نظر موافقین ۴ مخالفین ۰
ماهور

وقتی آرزو هام تمام میشه..

من تورا  مدت هااست که فراموش کردم ؛

نه در خیالم

 و نه در لیست تماس های اخیرم... 

اما 

انگار از نوشته هایم محو نمیشوی  ؛

 من تورا فراموش کردم ،اما  

مخاطب اول نوشته هایم شدی.

  انگار قلمم توراهنوز فراموش نکرده...


۱۱ نظر موافقین ۶ مخالفین ۰
ماهور

میم برای تو می نویسد

و من 

معمولی ترین دختر شهرم 

که عجیب ترین عاشقی کردن را بلدم...


۱۰ نظر موافقین ۸ مخالفین ۰
ماهور

شب نوشت ....

درست است که دنیا روی خوش به من نشان نداده است...

درست است که دلم از غصه لبریز است

درست است که شبهایم جان میدهم تا صبح شود

درست است خیلی ها از کنارم رفتند و تنهایم گذاشتند..

ولی هنوزم به این دلخوش هستم که مادرم را دارم...

هنوزم به این دلخوش هستم که صدای خنده مادرم را میشنوم...

سهم من از این زندگی فقط لبخند مادرم باشد مرا بس است...


۸ نظر موافقین ۵ مخالفین ۰
ماهور

عشق با انگشت های کشیده....

همه چیز عالی بود . عالی بود و ما نمی دانستیم خیلی چیز ها است که نمی دانیم و شاید همین ندانستن حالِ مارا خوب جلوه می داد و تظاهر به عالی بودنِ احوالات روزانه ، باری بود که هرروز صبح بیدار شده و بر دوشِ خویش می کشیدیم . همه چیز عالی بود و ما به نادانیِ خود ادامه می دادیم . کودک بودیم ، تقصیری نداشتیم ! گمان می کردیم زندگی همان شب خوابیدن ها و صبح بیدار شدن هاست . زندگی همان غذا خوردن ، مسافرت ، مهمانی و اینگونه کار هاست ! از زندگی ؛ نفس کشیدن ، خنده ، مهربانی ، محبت ، دوستی و مزاح را آموخته بودیم و باورمان این بود که جهانمان تا ابد مملو از آرامش می ماند . آنقدر در خوشی غرق بودیم که هیچگاه جرقه ای در ذهنمان آتش نمی شد که مبادا صبحی ، غمی چیزی به دل هایمان رجوع کرده و روزهای خوشِمان را تلافی کند . ما از زندگی جز لبخند چیزی ندیده بودیم ، چه بسا روزهایی که آنقَدر دم از خنده زده بودیم که دلهایمان به طورِ فجیعی درد می کرد !

زندگی ما همیشه عالی بود . تا روزی که بزرگ شدیم و باید از رفتارهای کودکانه دست می کشیدیم . باید قلبهای کوچک و ظریفمان را تبدیل به یک قلبِ قوی و مقتدر می کردیم . نق زدن را باید می بوسیدیم و در تاریخچهٔ خاطرات یادداشتش می کردیم . باید از بهانه گیری های مدام دست می کشیدیم و به دنبالِ بهانه ای برای زیستن می رفتیم . باید خاطراتِ کودکی را در پاکتِ بزرگ و قطوری جمع می کردیم و دورِ آن را سفت و محکم با چسب می بستیم تا خط و خشی روی آن نیفتد ‌. بعد از همهٔ این کار ها ، آن را در دسترس ترین جای خانه قرار می دادیم تا وقتی غم ها و غصه ها ناگهانی به سراغمان آمدند ، سریعا به سوی آن پاکت خاطرات برویم و شروع کنیم به خواندنشان ، در حینِ خواندن تجسمشان کنیم و لبخندی بر لبهای ترک خورده مان بیافرینیم !

ما اینگونه بزرگ شدیم . با از دست دادنِ شیرینی های کودکی ، با دور شدن از بازی های کودکانه ، غر زدن های بیخودی ! وقتی که بزرگ شدیم به زندگیِ واقعی پی بردیم . همان زندگی مان که با خنده و بازی و بهانه تشکیل می شد ، تبدیل به یک خانه ای از دیوارهایی با رنگهای مبهم ، سقفی از ماه و ستاره های شیشه ای ، پنجره هایی از حرف ها ، چراغی از یک نورِ متمایل به سیاه و تابلویی خالی از یک نقاشی شد .

بزرگ و بزرگتر شدیم . در گوشمان از دردهای عشق و دوست داشتن خواندند . به حرفهایشان اعتنا نکردیم ، به راهمان ادامه دادیم . چشم بستیم و به یکباره خود را در دادگاهِ عشق نظاره کردیم . شاکی قلب بود ! قلبی که روزی پاک و مهربان تر از آن نبود . مجرم چشم بود ! چشمی که بی اختیار گشاده شده بود و می نگرید و لرز را به خانهٔ این دلِ مظلوم می فرستاد ! 

در این میان ما بودیم که در دادگاه قصاص می شدیم . 

نمی دانم .. شاید دلیلش بزرگ شدنمان بود !



۳ نظر موافقین ۳ مخالفین ۰
ماهور

از شازده کوچولو



شازده کوچولو گفت: 

شاید باورت نشه!

گل با تعجب پرسید:

چیو؟

شازده کوچولو گفت:

اینکه بعضی شبا میشه نخوابید و تا صبح به تو فکر کرد...

کجایی...!

۴ نظر موافقین ۷ مخالفین ۰
ماهور

یا باب الحوائج...

🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿

زندگی‌نامه امام موسی کاظم علیه السلام:

 

نام:موسى‏ بن جعفر.

کنیه: ابو ابراهیم، ابوالحسن، ابوالحسن اوّل، ابوالحسن ماضى، ابوعلى و ابواسماعیل.

القاب: کاظم، صابر، صالح، امین و عبدالصالح.

نکته:امام موسی کاظم علیه السلام در میان شیعیان به «باب الحوائج» معروف است.

منصب: معصوم نهم و امام هفتم شیعیان.

تاریخ ولادت امام موسی کاظم:هفتم ماه صفر سال 128 هجرى. برخى نیز سال 129 را ذکر کردند.

محل تولد امام موسی کاظم: ابواء (منطقه‏اى در میان مکه و مدینه) در سرزمین حجاز (عربستان سعودى کنونى).

نسب پدرى: امام جعفر بن محمد بن على بن حسین بن على بن ابى‏طالب علیهم السلام.🏴


شهادت هفتمین اختر کهکشان امامت 

#تسلیت_باد

۷ نظر موافقین ۵ مخالفین ۰
ماهور

تایم سوخته

برای نمایش مطلب باید رمز عبور را وارد کنید
ماهور

بانوی بهمن می نویسد


سی چهل سال بعد،در یکی از روزهای تابستانی داغِ زندگی ات به یاد من خواهی افتاد.

روزی که حتی برای یک دقیقه هم که شده به من فکر خواهی کرد.

کنجکاو میشوی که در چه حال ام؟!سعی میکنی چهره ام را به یاد آوری.

نمیدانم موفق خواهی شد یا نه.

نمیدانم آن روزها به این حرفم رسیده ای که "هیچ چیز را جدی نگیر و درگیر نشو"یا نه!

ایمان دارم به این فکر خواهی کرد که چه قدر همه چیز زود گذشت...

دستی روی چین و چروک های روی صورتت میکشی،از جایت بلند میشوی،آدم های دور و برت را میبینی.

افرادی که حال عضو خانواده ی تو هستند.

چهره ی همه ی شان را به خوبی میتوانی درون ذهنت تصور کنی.

مشغول حرف زدن با آن ها میشوی و به یکباره چهره ی مات و تاریک ام از ذهنت بیرون می رود.

دوباره مرا فراموش میکنی.

برای چند سال دیگر؟! نمیدانم.


.


۸ نظر موافقین ۶ مخالفین ۱
ماهور

یاداشت23

-باید بیخیال دست و پا زدن شد، گاهی باید بگذاریم زندگی کارش را بکند… شاید بعدش آرام آرام برگشتیم به سطح آب، به زندگی، بی‌خفگی



۶ نظر موافقین ۷ مخالفین ۰
ماهور

یاداشت بیست و چند سالگی


من سال هاست خودم را متهم به فریب ذهن شخصی ام می دانم...

من یک کلاهبردارم...یک فریبکار...مدت هاست چشمم را روی همه ی واقعیت ها بسته ام...آنقدر به خودم دروغ گفته ام؛آنقدر به خودم قول داده ام که دیگر هیچ کدام از حرف هایم را هرگز باور نخواهم کرد...

من یک فراموش کارم...رویاهای کودکی ام را گم کرده ام و آرزوهای جوانی را زنده به گور...دلتنگی را جایی میان بیست و چند سالگی یادم رفته و عشق را درست نمی دانم آخرین بار کجا دیده ام...من همانی هستم که امیدی به یاد آوردن خاطرات خوب ندارد...

من یک تصادف عمدی هستم...به خودم برخورد کرده ام؛خودم را تمام و کمال زیر چرخ های این زندگی له کرده ام...دیه ی یک آدم نصف و نیمه چند؟ تمام شدن یک درد مداوم چند؟

من همانی هستم که مرگ مغزیم حتمی ست...اهدا کنید این لاشه ی بی جان را...

من یک پیک کوچک هستم...یک پیک که سال هاست به لب های کسی نزدیک نشده؛کسی را مست نکرده...یک پیک که مدت هاست برای عشق؛آزادی برای سلامتی بالا نرفته...من همان پیک کوچک هستم که سال هاست رنگ هیچ جامی را ندیده...

من یک فراریم...سال هاست تمام دنیا در پی منند...اما کدامشان خواهند دانست من در گوانتاناما ی مغزم هر شب تحت بازجویی ام...هر شب تا صبح شکنجه می شوم...تا صبح خواب های آشفته بر صورتم سیلی می زنند...تا صبح حرف های نگفته گلویم را دار می زنند...تا صبح شوک تمام اتفاقات گذشته بدنم را خشک می کنند...من در انفرادی مغزم ابد و یک روز خوردم...تمامش کنید این پیگرد غیر قانونی را...

تمامش کنید این حرف ها را...من یک انسانم...

۵ نظر موافقین ۵ مخالفین ۰
ماهور

نیمه شب روی بام ها

برایت آرزوهای ساده می کنم

آرزو می کنم شب ها خواب های خوب ببینی و صبح ها سر حوصله ملافه های سفید را مرتب کنی،پنجره اتاقت را باز کنی و هنگامی که چایت را می نوشی آفتاب روی گونه ات بنشیند.

آرزو می کنم به کسی که دوستش داری بگویی، دوستت دارم

اگر نه امیدوارم قدرت این را داشته باشی که لبخندهای مصنوعی بزنی

آرزو می کنم کتاب های خوب بخوانی، آهنگ های خوب گوش کنی، عطر های خوب ببویی، با آدم های خوب حرف بزنی و فراموش نکنی که هیچ وقت دیر نیست بودن چیزی که دوست داری باشی!


|

۲ نظر موافقین ۵ مخالفین ۰
ماهور

شازده کوچولو



این پرسش همیشه برایم وجود دارد که چگونه انسان‌ها می‌توانند، با تحقیر دیگران احساس بزرگی کنند.

تمام سوءتفاهمات ناشی از زبان است، تو می‌بایست در مورد افراد از روی اعمالشان قضاوت کنی نه از روی گفته‌هایشان، همیشه محاکمه‌ی خود، از محاکمه‌ی دیگران سخت‌تر است. تو اگر توانستی در مورد خودت خوب قضاوت کنی، قاضی واقعی هستی.

۴ نظر موافقین ۵ مخالفین ۰
ماهور

برای تو

اکنون کجاست ؟ چ میکند کسی که فراموشش کرده ام...

۶ نظر موافقین ۸ مخالفین ۰
ماهور

سال نو

سیزده نودهفت

مباارک🍎🍃

۷ نظر موافقین ۵ مخالفین ۰
ماهور

سیزده نود وهف


سال که "نو" شد

پاک کنید افکارتان را از کینه ها

ببخشید به وسعتِ قلبتان،

تمامِ آنهایى را که خاطرتان را مکدر کرده اند

سال "نو" را بهانه کنید براى "نو" شدنِ خودتان

عاشق شوید اما درست عاشق شوید

عاشقى کنید اما با اهلش عاشقى کنید

پدرتان را

مادرتان را

بیاورید اولِ تمامِ اولویتهاى زندگیتان

دعایشان اگر نباشد،

فقط درجا میزنیم،رسیدنى در کار نیست



۳ نظر موافقین ۳ مخالفین ۰
ماهور

بانو الف


···

امسال آرزوی دیدن بهار زودتر از خودش آمده 

هنوز از تصور پاهای آماده به آمدنش، 

نبض اشتیاقم کودکانه میزند

···


ماهی سرخ دلم را درمشت

روزهای دلتنگی را برای سالی که گذشت میگذارم تا رو سیاهی اش برای زمسـتانش بمـاند و خودش

···


اگر بدانی خواستنش درمن چگونه قدم میزند؟

رویای داشتنش را به پنجره ی رو به فردا سنجاق کرده ام، تا آرزوهای ریز و درشتم

لای انگشت نازکش سبز شود

···


میخواهم انقدر کنار سفره هفت سیـن

ذکر مهربانی بخوانم،

تا عشـــق خدایی کند

···

ناامیدی، فقر، بساطش را جمع کرده، 

آزادی بوی قفس نگیرد

ودر نگاه هیچ غریبی فاصله معنا نشود


···

هنوز هم تیک و تیک ثانیه ها مهر می نوازد

بیا تا دوباره دست در دست هم چشمهایمان را درحوض مهربانی بشوییم

تا دخترک بهار با گلهای سپید روی پیراهنش برایمان مـژده ی نوروز بیاورد


···

باشد که امسال 

به فرض محالی حال دلمـان خوب شود


بهاران خجسـته باد   🌷🍃



۲ نظر موافقین ۳ مخالفین ۰
ماهور

از تاریک خونه

Bano الف👑🍃🎈:

📨📨📨


من هیچ وقت در کیفهای دیگرون شریک نبوده ام، همیشه یه احساس سخت یا یه احساس بدبختی جلو منو گرفته. - درد زندگی، اشکال زندگی. اما از همیه این اشکالات مهمتر جوال رفتن با آدم‌هاست، شر جامعیه گندیده، شر خوراک و پوشاک، همیه اینا دائمن از بیدار شدن وجود حقیقی ما جلوگیری می کنه. یه وقت بود داخل اونا شدم، خواسم تقلید سایرین رو در بیارم، دیدم  خودمو مسخره کرده‌ام. هرچی رو که لذت تصور می کنن همه رو امتحان کردم، دیدم کیفهای دیگرون بدرد من نمی خوره. - حس می کردم که همیشه و در هر جا خارجی هستم، هیچ رابطه‌ئی با سایر مردم نداشتم. من نمیتونسم خودمو به فراخور زندگی سایرین در بیارم.



۱ نظر موافقین ۴ مخالفین ۰
ماهور

18مارس

نوشت ....!! بامن حرف بزن اینکه نباشی ،نبینمت،نبویمت دوای دردمان نیست

۰ نظر موافقین ۴ مخالفین ۰
ماهور